صدای گوینده آسانسور

آسانسور

افراد به دلیلِ تمایلی که به حس آزادی و رهایی دارند، معمولا علاقه مند به مکان های بزرگ و دلباز هستند و از آن جایی که محلی همچون آسانسور، بسته و کوچکه، کاملا منطقی به نظر میرسه که عده زیادی در آن احساس راحتی نداشته باشند.

پس راه های زیادی وجود داره تا در همین مدت کوتاه، افراد در این مکان احساس بهتری را تجربه کنند. یکی از این روش ها، صدای هم زمان موسیقی، هنگام حرکته؛ از اونجایی که موسیقی غذای روح انسانه و در هر شرایطی اگر نگیم دائم، اما به شکل موقت روح و روان انسان رو جلا میده و آرام میکنه، پخش یک موزیکِ آرامش بخش و زیبا میتونه تاثیر بسیار زیاد و قابل توجهی بر روی افرادی که در آسانسور حضور دارند بذاره. این ویژگی فقط شامل آسانسور و فضای بسته اون نمیشه، بلکه در مکان های زیادی مثل رستوران، گالری های نقاشی و هنرهای تجسمی، فروشگاه، مجتمع تجاری، باشگاه و هر مکان عمومی که صدای اضافی غیر از محیط، فضا رو مختل و نامنظم نکنه، اثربخشی خوبی خواهد داشت.  

جالبه بدونید، ایده استفاده از موسیقی در داخل آسانسور، به سال ۱۹۲۰ میلادی برمیگرده، در آن دورانی که استفاده از آسانسور در آسمان خراش ها و برج های آمریکا مرسوم بود و از اون جایی که سرعت آسانسورها کم و ارتفاع بسیار زیاد بود، مردم زمان نسبتا طولانی رو در آسانسور سپری میکردند، پس ایده پخشِ یکی موسیقی بی کلام و دلنشین، اونها رو آرام و سرگرم میکرد تا به طبقه مورد نظرشون برسند. موسیقی هایی که در داخل آسانسور پخش میشه، در وهله اول باید آرام و بی کلام و بدون تنش و هیجان باشه؛ چرا که خود آسانسور، به اقتضا ویژگی هایی که داره، طبیعتا هیجان های زیادی رو به افراد منتقل میکنه. پس یک صدای آرامش بخش تا حدود زیادی میتونه اون هیجان های ناشی از سوار شدن در آسانسور رو کاهش بده و یا خنثی کنه. در آسانسور به هیچ عنوان نباید آهنگ هایی که صداهای نابهنجار و متناقضی داره، شبیه به موسیقی راک شنیده بشه. پس استفاده از یک ساز سَبُک با نُت هایی کلاسیک، میتونه لحظه های کوتاه گوش نوازی رو برای مردم فراهم کنه.

باید اشاره کرد که موسیقی های داخل آسانسور، با توجه به مکانی که آسانسور در اونجا نصب شده، باید انتخاب بشه، برای مثال آهنگ داخل آسانسور در یک بیمارستان، باید با یک فروشگاه، دانشگاه، و یا هتل متفاوت باشه.

نکته دیگه ای که نباید از اون گذشت، اینه که در این بین هستند افرادی که ترجیح میدند تا رسیدن به طبقاتی که منتظر اون هستند، سکوت کنند و مسیر انتقال رو طی کنند.

اگر هم ترجیح اونها بر سکوت کامل نباشه، شاید بشه گفت که در اینجا، صدای مورد نظر برای اونها، صدای فردی باشه که طبقات رو به ترتیب و با یک صدای رسا معرفی کنه.

میشه گفت مهم ترین قسمت این مطلب و عنوان ما، صدای گوینده آسانسوره ما در اینجا میخوایم بگیم که آوای یک گوینده آسانسور چه ویژگی هایی باید داشته باشه؟

در ابتدا ممکنه با خودمون بگیم که صدای کوتاه یک گوینده، برای اعلام طبقات، مگر چه اندازه اهمیت داره؟

یکی از موارد مهم، در رابطه با صداهایی که غیرمستقیم و ضبط شده هستند، اینه که اون صداها باید به اندازه صداهای مستقیم، واضح، محکم، زنده و گویا باشه. طوری که در مرحله اول با استحکام و قاطعیت صدا به افراد اطمینان بده که آدرس غلطی نمیده، و بعد از اون وضوح و زیبایی صدا مهمه، چرا که صدایی که واضح و مطمئن نباشه، شخص سوار بر آسانسور رو به شک می اندازه.

اما اینکه گویندگی برای طبقات گوناگون آسانسور، از چه زمانی ابداع شد، تاریخ مشخصی در دسترس نیست، ولی جالبه که بدونید، مهم ترین دلیل گویندگی صدا بر روی آسانسور، اینه که افراد نابینا، بدونند که در چه طبقه ای باید از آسانسور پیاده بشند؛ چرا که نمی تونند مثل افراد عادی مسیر نورانی و در گردش بر روی دکمه های آسانسور رو ببینند.

به طور کلی صدای هر فرد و یا قطعه ای، میتونه تاثیرهای مثبت و منفی بر روی هر فرد بذاره. مورد مهمی که وجود داره اینه که باید صدا و قطعه در مکان و زمان مناسب خودش قرار بگیره که تاثیر گذار باشه و نتیجه عکس نده.

اگر مایل به شنیدن نمونه صداهای گویندگان برای اعلام طبقات آسانسور هستید، می توانید به وب سایت چکاوا و قسمت صداهای رایگان اپراتوری، به آدرس chakava.com  مراجعه کنید.

مرتبط:

اشتراک گذاری این مطلب

مطالب مرتبط

تاریخ دوبله
مقاله

ورود دوبله به ایران

سینما کریستال میزبان اولین فیلم دوبله شده به فارسی یعنی فیلم فرانسوی دخترفراری بود، هرچند کارهای فنی آن خارج از کشور انجام شده بود اما چیزی از استقبال خوب مردم کم نکرد. گفتنی است بانی این کار دکتر اسماعیل کوشان بود…

امتیاز دهی به این مطلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 − پنج =