منصور والا مقام (بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، دوبلور، گوینده و تهیه کننده رادیو است) والامقام در سال ۱۳۳۲ وارد هنرستان هنرپیشگی شد و در همان سال با بازی در نمایش های لاله زار پا به دنیای سخت و عجیب تئاتر گذاشت. او پس از اخذ دیپلم، فعالیت‌ خود را در زمینه تئاتر توسعه داد و با نمایش (آپاندیس-منوچهر قاسمی) به تیم تئاتری (اسکار) ملحق شد. با اینکه در بسیاری از منابع موجود، اولین فیلم سینمایی او را (شاباجی خانم – صادق بهرامی، محصول سال ۱۳۳۶) ذکر کرده اند، اما به گفته خود او (پسر دریا به کارگردانی شاپور یاسمی و تهیه‌کنندگی اسماعیل کوشان) نخستین فیلم سینمایی‌ والا مقام است که در نوروز ۱۳۳۸بر روی پرده های نقره ای سینماهای تهران نمایش داده شد. او بعد از بازگشایی ایستگاه (تلویزیون خصوصی ایران) مشهور به (تلویزیون پاسال)، در کنار هنرمندانی نظیر (عزت الله مقبلی) و (همایون ایرانپوی) پا به دنیای تلویزیون گذاشت و در بسیاری از نمایش‌های زنده شرکت کرد و حضور چشمگیر او در تلویزیون، موفقیتی زیادی برای او به ارمغان آورد. والا مقام در سال ۱۳۳۷وارد عرصه  گویندگی و دوبله شد و گوینده نقش (جانی دالر) در سریالی با همین نام بود. او در سال ۱۳۳۹ ازدواج کرد و یک ماه بعد از ازدواج، با تستی توسط (محتشم) به عرصه رادیو ورود کرد و یک سال بعد در رادیو استخدام شد و بعد از آن، متوجه شد که علاقه دارد رادیو را به شکل جدی تری پیگیری کند. والامقام معتقد بود، بازیگری که در عرصه رادیو فعال است، دیگر در اذهان مردم ماندگار نیست و حدس والا مقام درست از آب در آمد؛ چرا که تا سال ۱۳۶۵ منهای رادیو، فعالیت هنری دیگری در هیچ زمینه ای نداشت. والامقام در اوایل حضور خود در عرصه رادیو، به گویندگی و بازیگری نمایش‌های رادیویی پرداخت، اما بعدها به خاطر علاقه خود به این عرصه در جایگاه تهیه‌کننده نمایش‌های رادیویی، به ویژه (داستان شب) به فعالیت خود ادامه داد. از نظر او، تجربه‌های مهمی که در تهیه‌کنندگی رادیو داشت، حاصل راهنمایی‌های استاد او آقای شرفی بود. هفده سال تجربه مستمر تهیه‌کنندگی رادیو، کارنامه‌ای درخشان و قابل دفاع برای منصور والامقام بود. والامقام در زمان زندگی خود، به تایید حرف های همکاران و دوستان او، یکی از برترین و بی نقص ترین تهیه‌کننده‌های رادیو بود، موسیقی، کلام و ساندافکت را که از مهم ترین رُکن های برنامه‌های رادیویی است، درک درست و کاملی از آن ها داشت و به جرات باید گفت که تسلط او در این زمینه ها مثال زدنی بود. او اهمیت بسیار زیادی برای درخواست ها و سلایق شنونده ها قائل بود و اعتقاد داشت که خواسته مخاطب تأثیر بسزایی در موفقیت و پیشرفت یک برنامه دارد. نتیجه ۲۶ سال حضور پیوسته او در رادیو، بیشتر از هزار نمایشنامه رادیویی است در آن نمایشنامه‌های درخشان، شخصیت ها و تیپهای بسیار زیادی با اجرای خلاقانه او ابه وجود آمده اند. در آن دوران، نوشتن (داستان‌های شب) به عهده علی حاتمی و پرویز خطیبی بود و بیشتر نمایشنامه‌ها، محتوای اجتماعی و خانوادگی داشتند و به همین دلیل (داستان شب)، در سالهای طولانی بیشترین میزان شنونده را به خود اختصاص داد. روزهای سال ۱۳۶۵ آخرین روزهای حضور او در رادیو بود؛ البته پایان مقطع اول همکاری والامقام با رادیو؛ چون که بعد از چندسال مجددا به رادیو دعوت شد و تا ۱۵ روز قبل از در گذشتش، همچنان مشغول فعالیت در رادیو بود. بعد از آن که رابطه او با رادیو کمرنگ شد، برای بازی در فیلم های سینمایی بسیاری از او دعوت شد. (کانی مانگا) نخستین فیلم منصور والامقام بعد از انقلاب است. بعد از کانی مانگا، او در فیلم هایی نظیر (گراند سینما، پنجاه و سه نفر، حکایت آن مرد خوشبخت، ترانزیت، روز واقعه، رویای نیمه شب تابستان، مجازات و باد و شقایق) ایفای نقش کرد. والا مقام از بین سریال‌هایی که بازی کرده بود، (هزاردستان و کیف انگلیسی) را به شکل دیگری دوست ‌داشت. کیف انگلیسی آخرین تجربه بازیگری منصور والامقام بود. همین طور آخرین فعالیت رادیویی خود را در کنار (میکائیل شهرستانی) به پایان رساند. والا مقام در عرصه سینما در فیلم های زیادی از جمله شاباجی خانم (۱۳۳۷)، پسر دریا (۱۳۳۸)، مکر ابلیس (۱۳۴۱)، قربانی هوس (۱۳۴۲)، در دنیا بیگانه بودم (۱۳۴۴)، رعد و برق (۱۳۵۰)، کانی مانگا (۱۳۶۶)، گراند سینما (۱۳۶۷)، پنجاه و سه نفر (۱۳۶۸)، عروس (۱۳۶۹)، حکایت آن مرد خوشبخت (۱۳۶۹)، دلشدگان (۱۳۷۰)، مجسمه (۱۳۷۱)، ترانزیت (۱۳۷۲)، رؤیای نیمه‌شب تابستان (۱۳۷۳)، روز واقعه (۱۳۷۳)،  غزال (۱۳۷۴)، جوانی (۱۳۷۷) و طهران روزگار نو (۱۳۷۸) و سریال های: مجموعه طنز (پنجره‌ها)، گلاب بپاش، شاگرد اولی‌ها، هزاردستان، یکی از این روزها، امام علی،مش خیرالله صندوقچه اسرار، نابغه‌های قرن بیستم، پهلوانان نمی‌میرند، تولدی دیگر، روزگار جوانی،          بگذار آفتاب برآید، کیف انگلیسی و روزهای آرزو ایفای نقش کرده است.                                                                                                   

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − 13 =